“სტალინის მთრთოლვარე უკანალში ერეკებოდა…”

Stalin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ფრაგმენტი ვლადიმირ სოროკინის რომანიდან «Голубое сало»

თარგმანი : გ.ხასაია  ვ. ნაცვლიშვილი 

 

– შენი ოდეკოლონის სურნელი… – სტალინი შავგრემან ყვრიმალს უზელდა ხრუშჩოვს.      მას ჯერ ისევ ჭკუიდან გადავყავარ.

– მიხარია ჩემო ბიჭო, რომ შემწევს ძალა რამით მაინც გაგაოცო, – ხრუშჩოვმა ბოლომდე შეუხსნა  პერანგი სტალინს, თავისი მოქნილი, თმიანი ხელებით უნაზესი აბრეშუმი გადაწია და ბელადის უბალნო მკერდს დაეწაფა.

– ჩემი გრძნობა შენდამი, mon ami, არაფერს არ გავს, – სტალინმა თვალები დახუჭა. – ეს… შიშივითაა.

– მესმის ჩემო ბიჭო,  – წაუჩურჩულა ხრუშჩოვმა სტალინის პატარა კერტს და ფრთხილად მოადო მას თავისი დიდი და მგრძნობიარე ტუჩები.

სტალინმა ამოიკვნესა.

ხრუშჩოვმა ფრთხილად გაუხსნა მას შარვალი,  შავი, ნახევრადგამჭვირვალე საცვალი ჩახადა და  ბელადის აბრიქებული მუქი ფალოსი გაათავისუფლა. დანერწყვილი თითებით გრაფი სტალინის კერტის ჩეჩას შეუდგა, თავად კი ტუჩებით ბელადის სხეულს ჩაუყვა – სისხლმოწოლილი ფალოსისკენ.

– ო… ისე ხშირად ვფიქრობ შენზე… – ბურდღუნებდა სტალინი. – რა დიდი ადგილი დაიკავე ჩემს უსამანო ცხოვრებაში…

– Masculinum…- გრაფის ტუჩები ბორდოსფერ ყლისთავს შეეხნენ.

სტალინმა ამოიხვნეშა და ხრუშჩოვის თავი ხელებით დაიჭირა. გრაფის ტუჩები ჯერ ნაზად, მერე კი სულ უფრო მადიანად ეთამაშებოდნენ ბელადის ყლისთავს.

– სპირალი… სპირალი… – კვნესოდა გრაფის გრძელსა და ვერცხლისფერ თმებში თითებჩარგული სტალინი.

ხრუშჩოვის ძლიერი ენა სტალინის ყლისთავზე სპირალისებრად ამოძრავდა.

– იცი… ძვირფასო… არა… sacre… მე… მაგრამ არა… წვერი! წვერი! წვერი! – ბორგავდა ბუმბულის ბალიშებზე სტალინი. გრაფის ენა ფრთხილად შეეხო ყლის წვერს და საშარდე მილის გაფართოვება სცადა.

– არა… ნუ… ნუ გამა!..- თვალებს ნაბავდა სტალინი.

ხრუშჩოვმა მაგრად ჩაბღუჯა სტალინის კვერცხები

– რომ არ გავათავო… ოოო… მიბრძანე! მიბრძანე ძველებურად! მაგრამ ნაზად! მხოლოდ ნაზად!

– მომეცი ტაკო, ჩემო ტკბილო ბიჭო – რბილად უბრძანა ხრუშჩოვმა, ისე, რომ სტალინის კვერცხებისთვის ხელი არ გაუშვია. სტალინი სლუკუნით გადაბრუნდა მუცელზე:

– ბიჭს ეშინია… ზურგზე აკოცე…

– ვაკოცოთ ბიჭს ზურგზე… – ხრუშჩოვმა მხრებიდან პერანგი მოაშორა  სტალინს და ნაზად კოცნა დაუწყო.

სტალინი ბალიშში თავჩარგული კვნესოდა.

ხრუშჩოვმა მას ბეჭებს შორის აკოცა, ტუჩებით ყურს მიწვდა და ჩასჩურჩულა:

– რისი ეშინია ბიჭს?

– მსუქანი ჭიის… – ამოიკვნესა სტალინმა.

– სად ცხოვრობს მსუქანი ჭია?

– ბიძასთან შარვალში.

-რა სურს ჭიას?

-შეძრომა.

– სად?

– ბიჭის ტაკოში

ხრუშჩოვმა შარვალი შეიხსნა და ამოიღო გრძელი, უსწორო ყლე ბორცვივით თავით, რომლის ბრჭყვიალა კანზეც პენტაკლი იყო ამოტატუირებული. გრაფმა ხელისგულზე დაინერწყვა, ნერწყვი სტალინს ანუსში შეუზილა და უკნიდან მიმდგარი, რბილი ბიძგებით ბელადში ყლის შეყვანას შეუდგა .

– შენ უკვე… ბიძა…არა…უფრო ნაზად! უფრო ნაზად! – ჩაიბურდღუნა სტალინმა.

– ჩემო ტკბილო კალის ჯარისკაცო… – ჩასჩურჩულებდა ყურში ხრუშჩოვი

– რა საჭიროა ტანჯვა… ოოო… რაში ჭირდებათ ეს ადამიანებს…- ტუჩებს იჭამდა სტალინი.

– რომ დაივიწყონ… რომ ყველაფერი დაავიწყდეთ, ჩემო ბიჭო – გრაფის ასო მთლიანად შევიდა სტალინში.

ისე, რომ მარცხენა ხელი სტალინის კვერცხებისთვის არ გაუშვია, გრაფმა მარჯვენა ხელში მისი ყლე აიღო და ნელი ტემპით მასტურბირება დაუწყო.

– შენ… ეს… შენ… – დაიბღავლა სტალინმა.- რას უკეთებს ბიძია ბიჭს?

– ბიძია ბიჭს ტრაკში ტყნავს – ვნებიანად ჩურჩელებდა ხრუშჩოვი.

– როგორ? როგორ? როგორ?

– ტკბილად…

– ბრძანების თანახმად? ხომ ბრძანების თანახმად… მკაცრი…

– მკაცრი ბრძანების თანახმად

– ბიძიამ ბრძანა? – სლუკუნდებდა სტალინი

– ბრძანა. მკაცრად ბრძანა

– და კიდევ უბრძანებს?

– კიდევ უბრძანებს… ასობით მილიონჯერ უბრძანებს ბიძია ბიჭს…

– რას? რას? რას?

– უბრძანებს, მაგრამ არა ერთბაშად…

– როგორ? როგორ? როგორ?

– თანდათან…თანდათან…თანდათან…

– მაგრამ… მაგრამ… ბიჭი უკვე… ბიჭი უკვე…

– რა, ბიჭი?

– ბიჭი მზადაა, ის უკვე…

– ბრძანებას დაელოდე… ბრძანებას დაელოდე…

– ბიჭი უკვე… ბიჭი უკვე… მოიტანე! მოიტანე მავნებელო!

სტალინს უკნიდან შემოხვეული ხრუშჩოვი მასთან ერთად ლოგინის კიდეზე გვერდულად წაიქცა.

– აჯუბა! – კივილით მოუხმო გრაფმა. გამოჩნდა აჯუბა ოქროს ბარძიმით, რომელსაც ექვსი დიდრონი საფირონი ამშვენებდა. აჯუბა ლოგინთან მუხლებზე დაეშვა და ბარძიმი სტალინის მეწამულ ასოს  ამოუდო.

– ვუბრძანებ ბიჭს: გაათავე! – ამოიღმუვლა ხრუშჩოვმა. მათ ერთდროულად გაათავეს, ყვირილითა და კვნესით. აჯუბა ბარძიმით იჭერდა სტალინის სპერმის სქელ პორციებს.

– არ წავიდა! არ წავიდა! – დაიყვირა სტალინმა.

– დიახ! დიახ! დიახ! – ღმუოდა გრაფი და მთელი სხეულით ამოძრავებული, ყლეს სტალინის მთრთოლვარე უკანალში ერეკებოდა.

როცა ორგაზმის აგონია ჩაცხრა, საყვარლები ნახევრად გულწასულები გაირინდნენ.

აჯუბას ჯერ კიდევ ეკავა ბარძიმი, ყურადღებით აკვირდებოდა სტალინის ჭკნობად ასოს, საიდანაც უკანასკნელი მღვრიე წვეთები გამოდიოდა.

– მარადიული დაბრუნება… სიმბიოზი… – წაიბურდღუნა სტალინმა და გაიცინა.

– მე შენ მიყვარხარ, – ხროტინებდა ხრუშჩოვი სტალინის გადაგლესილ თმებში.

სტალინმა მისი ხელი აიღო, ტუჩებთან მიიტანა და აკოცა. ხრუშჩოვს ფრთხილად გამოქონდა ასო ბელადის ანუსიდან.

About Cyber Theatre

ირიბი მოქმედების კიბერ-თეატრი Cyber Theatre of indirect action performance group from Georgia
This entry was posted in თარგმანები and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s